Ayvacık

Ayvacık ilçesi Asya’nın en batısında, volkanik bir arazi üzerinde bulunur. Türklerin bölgeyi ne zaman yurt tuttuklarına dair kesin tarihsel bir bilgi yoktur. Beylikler dönemi bölgeye ilişkin bilgilerde ise sadece Kızılca Tuzla, Günümüzdeki adıyla Tuzla’dan söz edilmektedir. Ayvacık ilçe merkezinin XVI. yüzyıl içinde yerleşime açıldığı sanılmaktadır.

Ayvacık Marmara bölgesinde Çanakkale iline bağlı bir ilçedir. Ayvacık E24 karayolu üzerindedir ve Balıkesir’in ilçesi Edremit ile komşudur. Anadolu’nun en batısında olan Ayvacık Çanakkale’ nin güney batısındadır.Ayvacık ‘ın kuzeyinde Çanakkale ‘nin diğer ilçelerinden Ezine ve Bayramiç doğusunda ise il sınırını belirleyen Mıhlı Çayı bulunur.

Ege Denizi ilçenin güney ve batı yönünü çevreler. Çanakkale’ye 73 km uzaklıkta bulunan Ayvacık Çataltaş tepesinin eteğinde yer alır.

İlçenin yüzölçümü 874 kilometrekaredir. 2007 genel nüfus sayımına göre, merkez ilçe nüfusu 7600, Küçükkuyu beldesi 6115, Gülpınar beldesi 1238 ve 64 köyü ile birlikte toplam nüfusu 30361 dir.

Günümüz Ayvacık ilçesinde bir çok antik yerleşim yeri bulunmaktadır. İlçenin antikitede önemli bir coğrafyaya sahip olduğunu bu antik yerleşim yerlerinden çıkarsanmaktadır.

Ayvacık’ın ekonomisi yakın dönemlere kadar hayvancılık ve tarım gelirlerine bağlıydı. Bu güzel , bakir yurt parçası da tüm yurdumuzda başlayan turizm seferberliğinden nasibini almıştır.

Ayvacık ilçesinin muhtelif köy ve beldelerinde başlayan turizm hareketleri, bu yerleri öne çıkarmıştır. Öte yanda bazı turizm noktaları, kendi isimleri ile birlikte antik kent isimlerini de slogan olarak öne çıkarmıştır.İlçenin turizm açısından büyük öneme sahip olan ören yerleri:Zeus Altarı,Başdeğirmen Şelalesi,Athena Tapınağı,Tiyatro,Asos,Eski Şehir Duvarları,Hüdavendigar Camii-Köprüsü,Sivrice-Sokak Ağzı,Gülpınar,Apollo Tapınağı,Babakale,Tuzla ve Nusrat’lıdır.

İlçenin önemli gelir kaynaklarından biri halı dokumacılığıdır. İlçenin özellikle Yörük köylerinde halı ve kilim sanatı, en çarpıcı ve göz alıcı örnekleriyle, varlığını sürdürmektedir. Orta Asya’nın derinliklerinden, Asya’nın en batı ucuna kadar süren Yörüklerin göçleri ve konakladıkları her coğrafya, iklim ile hayatın iyi ya da kötü yönleri, Yörük kadınlarının marifetli parmakları sayesinde, düğüm düğüm halı ve kilim desenlerinde yaşamaya devam etmektedir.Yörük halıları, hikayelerine göre desen, desenlerine göre de isim alırlar.Turnalı,oklu,kabak çiçeği,elek,altın tabak,hayat ağacı, Türkmen gülü,yeşil budak,baratlı,eski Yörük,eli belinde bu desenlerden en çok bilinenleridir.Ayvacık halı ve kilimleri, desenlerinin orijinalliği sayesinde; dünya halıcılık literatüründe haklı bir üne sahiptir.